นิยาย : นางฟ้าของผม

posted on 23 Feb 2009 23:06 by caramel-sweet

      **เรื่องนี้ถูกแต่งขึ้น โดย บุคคล ,สถานที่ และเนื้อเรื่องที่กล่าวถึง เป็นเพียงการสมมติคะ**

...........................................................................................................................

แต่งโดย : Caramel หวาน

ตอน 1 :

…………………………………………………………………………………………ฟ้าคะ

ฟ้า วันนี้เลิกงานแล้วมีธุระที่ไหนไหมครับ

ไม่มีคะ พี่โอมมีอะไรรึเปล่าคะ

อืมถ้างั้นเจอกันที่ร้าน Blue นะครับ

ค่ะพี่โอมคะ พอดีอีก 15 นาที ฟ้ามีประชุมคะ แค่นี้ก่อนนะคะ บายค่ะ

ครับ

พี่โอมเป็นแฟนของฉันเองค่ะ เราคบกันตั้งแต่ตอนฉันอยู่ปี 1 พี่โอมเป็นรุ่นพี่ปี 2 ที่คณะ เรารู้จักกันเพราะพี่โอมเป็นเพื่อนสนิทกับพี่รหัสฉัน พี่โอมคอยดูแลเอาใจใส่ฉันเป็นอย่างดี คอยมารับมาส่ง คอยเป็นกำลังใจให้ฉันเสมอ พี่โอมไม่เคยทำให้ฉันเสียใจหรือไม่สบายใจเลยซักครั้ง สุดที่รักของฉัน ^ ^

            …..ร้าน Blue…..

            ฉันนั่งรอพี่โอมมาเป็นชั่วโมงแล้ว สงสัยฉันคงรีบมาเกินไปกาแฟก็หมดไปแล้วหนึ่งแก้ว

                …..2 ชั่วโมงผ่านไป…..

            …..ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก Sorry…..

            ฉันพยายามโทรหาพี่โอมทุก 15 นาที ตอนแรกไม่มีคนรับ แต่ตอนนี้ไม่มีสัญญาณตอบรับ พี่โอมเป็นอะไรรึเปล่านะ ….ฉันรอจนถึง 3 ทุ่มครึ่งจึงกลับ…..

            แล้วหลังจากวันนั้นก็ไม่มีข่าวคราวจากพี่โอมอีกเลยฉันพยายามติดต่อเท่าไรก็ไม่สามารถติดต่อได้ ไปหาที่คอนโดก็ไม่เจอพี่โอมหายไปไหนมันเกิดอะไรขึ้น ฉันได้แต่กระวนกระวายใจทำงานก็ไม่มีสมาธิ ใจลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

                ….. 1 อาทิตย์ผ่านไป…..

                ฉันยังคงติดต่อพี่โอมไม่ได้ วันนี้เป็นวันอาทิตย์ฉันเลยก่ะว่าจะลองเข้าไปหาพี่โอมที่คอนโดอีกครั้ง เผื่อว่าจะเจอ

                …..หน้าห้อง 1701…..

            ก๊อกๆ ๆ พี่โอมคะอยู่ไหมคะ ไม่มีเสียงตอบรับฉันจึงถือวิสาสะเอากุญแจที่พี่โอมเคยให้ไว้ไขประตูเข้าไป ในห้อง แต่เอ๊ะประตูไม่ได้ล็อค ในห้องรับแขกไม่มีใครเลยฉันเลยเดินไปที่หน้าห้องนอนพี่โอม

ฉันมาที่นี้หลายครั้งเหมือนกันจึงรู้ว่าห้องไหนเป็นห้องไหน  แล้วฉันก็เปิดประตูเพื่อดูว่าพี่โอมอยู่ในห้องรึเปล่า

แต่แล้วเหมือนหัวใจฉันแทบจะหยุดเต้น ฉันพูดอะไรไม่ออก ขยับตัวไม่ได้ บนเตียงนอนของพี่โอมมีใครอีกคนอยู่บนนั้นด้วย จนพี่โอมรู้สึกตัวตื่นและพลิกตัวหันหน้ามาทางฉัน แต่….ตึง ตึง ตึง !!!  เอ๊ะ….ใครหว่า ไม่ใช่พี่โอม !

                เฮ้ย! คุณเป็นใครทำไมมาอยู่ในห้องของผม

            ………..เงียบ_อึ้ง_ประมาณ 3 วิ  OoO …………………

                เอ่อนี่ห้อง 1701 ใช่ไหมคะ ถามเพื่อความแน่ใจนิ๊ดนึงว่าฉันเข้าห้องถูก

                ก็ใช่นะซิ แล้วคุณเข้ามาในห้องของผมทำไม

            คิด คะมีอะไรเหรอคะ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็ตื่นและพลิกตัวหันมาทางที่ฉันยืนอยู่

                คุณเป็นใครเอาแล้วไหมล่ะ [ ตื่นๆ มีเรื่อง ]

                คิดคะนี่อะไรกัน ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันคะ แล้วเธอคนนั้นก็ช่างไม่มีเหตุผลเอาซะเลย เธอรีบลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้าแล้วก็เดินมาชนฉัน เอ่อแรงไปไหมหล่อน ฉันยังไม่ได้ทำอะไรผิดนะ แล้วเธอก็วิ่งออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

                ฉันยังคงยืนอยู่ที่เดิม เอ่อยังไม่ได้ขยับไปไหน แล้วตาคิดอะไรนั่นก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะวิ่งตามผู้หญิงคนนั้นไปเลย….พอผู้หญิงคนนั้นออกจากห้องไปพร้อมกับเสียงปิดประตูที่ แบบว่า ปิดให้ตึกมันพังไปเลย เค้าก็หันมามองฉัน

นี่คุณ จะยื่นอยู่ในห้องผมอีกนานไหมครับ <คำพูดมาพร้อมกับใบหน้าที่นิ่งมาก นิ่งได้อีก>

เอ่อถ้านี่คือห้อง 1701 งั้นห้องนี้ก็เป็นห้องของแฟนฉัน

อ๋อ คุณคงเป็นบรรดาแฟนเก่าโอมซินะ โอมมันขายห้องให้ผมแล้ว

แล้วเค้าก็มองมาที่มือฉัน แล้วนั่นที่อยู่ในมือคุณใช่กุญแจห้องผมรึเปล่าแล้วฉันก็มองกุญแจในมือตัวเองเหมือนคนไม่มีความคิดในสมองติกต๊อกๆ

แฟนเก่าฉันพึมพำกับตัวเอง อะไรกัน เค้าพูดอะไร

หมายความว่าอะไรกัน แฟนเก่า

แล้วเค้าก็ลุกขึ้นจากเตียง เดินผ่านฉันออกไปที่ห้องรับแขก <คอนโดพี่โอมจะมีห้องนอน 2 ห้อง ห้องครัวขนาดกระทัดรัด 1 ห้องและห้องรับแขก 1 ห้อง พร้อมพื้นที่ระเบียงเล็กๆ หลังห้อง>

นี่คุณ เอางี้ ก่อนที่ขาคุณจะเป็นเหน็บซะก่อน เชิญนั่งที่ห้องรับแขกแล้วกันครับ

แล้วฉันก็ได้รู้ว่าพี่โอมเค้าหายไปเพราะอะไร และขายห้องทำไมจากปากนายคิด  ฉันฟังแบบเบลอๆลอยๆ จับใจความได้ว่า ตอนนี้พี่โอมย้ายไปอยู่ที่คอนโดของคนชื่อ กิ่ง ลูกสาวเจ้าของบริษัทที่พี่โอมทำงานอยู่ เค้าอยู่ด้วยกันมาซักพักใหญ่ๆ แล้วแล้วทำไมฉันถึงไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน

พี่โอมไม่มีทางทำอย่างนั้นแน่ ไม่มีทางแล้วน้ำตาของฉันก็เริ่มไหลออกมาเรื่อยๆ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย

ไม่รู้ว่าฉันนั่งอยู่ในห้องนั้นนานแค่ไหน พอฉันรู้สึกตัวอีกทีเค้าก็แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว

คุณ ผมจะออกไปข้างนอก ถ้าไงเอากุญแจนั่นวางไว้ที่โต๊ะรับแขกนะครับ อ้อ ฝากล็อคห้องด้วย

ไม่เป็นไรคะ ฉันจะกลับแล้ว นี่กุญแจห้องของคุณ ฉันยื่นกุญแจห้องให้เค้า

ขอโทษด้วยนะคะที่มารบกวน และทำให้คุณต้องทะเลาะกับแฟน ขอโทษจริงๆ คะ

แล้วฉันก็ลุกเดินออกไปจากห้องห้องเก่าของพี่โอม

หลังจากนั้นไม่นานฉันก็ได้ข่าวจากเพื่อนของฉันว่า พี่โอมแต่งงานแล้ว

                                                                                                               -จบตอน 1 คะ-

 

ตอนที่ 2:

…..3 เดือนผ่านไป…..

ฉันเสียใจมากในช่วงแรกๆ ที่ได้รู้เรื่องมากมายจากผู้คนรอบตัวฉันซึ่งรู้เรื่องนี้มานานแล้วแต่ไม่มีใครกล้าบอกฉันซักคน แต่ตอนนี้ฉันทำใจได้แล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรที่เราจะร้องไห้ หรือเสียใจเพื่อคนที่ไม่เห็นคุณค่าของเราตอนนี้ฉันอยู่ที่เกาะเสม็ดคะ มาเที่ยวกับเพื่อนๆ ช่วงปีใหม่ วันนี้วันที่ 31 ธันวาคม

อุ๊ย ขอโทษค่ะ

โอ้ย !”

ฉันเดินเหม่อไปหน่อยเลยเดินชนคนที่เดินสวนทางมาจนของที่อยู่ในมือเค้าล่วงลงพื้น 

ขอโทษนะคะ ฉันรีบเก็บของช่วยเค้าทันที แต่พอเหงยหน้าขึ้นเพื่อยื่นของให้เค้า

อ้าวคุณ…” ฉันอุทานทันทีที่เห็นว่าฉันชนใครเข้า

คิดครับ คุณนั่นเองจำผมได้ด้วย

คะ ต้องจำได้อยู่แล้ว นึกถึงเรื่องนี้แล้วทำให้ฉันคิดถึงเรื่องเก่าๆ ขึ้นมาอีก

ผมยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย…”

อ้อ ฉันชื่อ ฟ้า คะวันนั้นฉันต้องขอโทษคุณด้วย ไม่รู้ว่าทำให้คุณกับแฟนมีปัญหากันรึเปล่า

ไม่เป็นไรหรอกครับเราเลิกกันแล้ว เลิกกันแล้ว! เพราะฉันเหรอ เพราะฉันรึเปล่า

 

…………………………………………………………………………………………คิดครับ

                หน้าเธอเสียไปเลย

                ไม่เกี่ยวกับคุณหรอกครับ เราเลิกกันเพราะเรื่องอื่นน่ะ

            อ้อ เอ่อพอดีฉันนัดเพื่อนไว้คะ ต้องขอตัวก่อนนะคะ

                ครับ แล้วเธอก็เดินจากไปวันนี้คุณน่ารักจังผมอยากบอกเธอแบบนี้ เธอดูแปลกไปจากครั้งแรกที่เจอกันมากจนผมเกือบจำเธอไม่ได้ เธอดูสวยขึ้นกว่าตอนที่ยังคบกับไอ้โอมคือ ที่จริงแล้วผมเคยเห็นเธอหลายครั้งเหมือนกันในงานเลี้ยงของบริษัทช่วงก่อนที่ไอ้โอมจะคบกับน้องกิ่ง เธอดูเรียบร้อยไม่โดดเด่นแต่ตอนนี้เธอดูเปลี่ยนไปมาก แต่งตัว แต่งหน้า และที่สำคัญรู้สึกว่าเธอจะตัดผมด้วย ไม่มีเค้าของสาวเรียบร้อยอย่างเมื่อก่อน แต่กลับเป็นสาวเปรี้ยวเปรี้ยวแบบดูดีอ่ะครับ จนผมเกือบจำไม่ได้แล้วผมจะได้เจอเธออีกรึเปล่านะ

……………………………………………………………………………………………ฟ้าคะ

                ฉันเดินมาได้ซักพักจากตรงที่เดินชนกันเมื่อกี้

                คุณฟ้าครับ คุณฟ้า ฉันได้ยินเสียงคนร้องเรียกจึงหันกลับไปดู

                คืนนี้คุณฟ้าจะไป Countdown ที่ไหนครับ

            เอ๊ะเออ คงร้านใกล้ๆ ที่พักคะ ฟ้าพักบังกะโลติดหาดเลย

ผมมาคนเดียวจะรังเกียจไหมครับ ถ้าเอ่อ

อ้าวมาคนเดียวเหรอคะ งั้นคืนนี้ไป Countdown ด้วยกันไหมคะ ฟ้ามากับเพื่อนอีกแค่ 2 คนเองคะ หญิง 1 ผู้ฉิง 1 คะ 555 อุ๊บ ฉันหัวเราะน่าเกียจเปล่าเนี่ย ลืมตัวอีกแล้ว

อ้อ เอ่องั้นผมขอเบอร์ฟ้าไว้ได้ไหมครับจะได้โทรนัดกันอีกทีฉันเลยยื่นมือออกไป เค้าทำหน้างง

ขอโทรศัพท์

อ้อ ได้ครับ เค้ารีบหยิบโทรศัพท์ยื่นให้ฉัน

ถ้าไงโทรมาแล้วกันนะคะ มีหนุ่ม เอ๊ย สาวแมนๆ แนะนำให้รู้จักด้วย ^^

ครับ

แล้วเจอกันคะ บาย ฉันดูให้เบอร์เค้าง่ายเกินไปเปล่าเนี่ย ช่างเถอะ! คงไม่โทรมาหรอก ผู้ชายที่ดูเจ้าชู้อย่างเค้าคงขอเบอร์สาวไปเรื่อย

แล้วคืนแห่งการ Countdown ก็ผ่านไป โดยไม่มีการปรากฎตัวหรือโทรมาของคนแปลกหน้า ส่วนฉันก็เมาแอ๋กับยายแจนและยายลินลี่ (ลินลี่ นี่แหละเพื่อนผู้ฉิงของฉันที่ สมัยเด็กชื่อ หนุ่ม แต่มา Up ตัวเองเป็น ลินลี่ ตอนสมัยมหาลัย )

                                                                                                                         -จบตอน 2 คะ-

Comment

Comment:

Tweet